Sponsorlu Bağlantılar



Pazartesi

Evren yayınları 6.sınıf türkçe çalışma kitabı sayfa 151, 153, 154, 155, 156 ve 158 cevapları

Sponsorlu Bağlantılar

Evren yayınları 6.sınıf türkçe çalışma kitabı sayfa 151, 153, 154, 155, 156 ve 158 cevapları öğrencilerin yaptıkları ödevlerini kontrol etmeleri için verilmiştir. 
 Ekstra Bilgi:
 TİMUR DEVLETİ (1369–1507)
Dil  ve  Edebiyat:  Timur  Devleti  zamanında  dil  ve  edebiyat  alanında  büyük ilerlemeler olmuştur. Timurluların ilk zamanlarında  edebiyat dili Farsça,  bilim dili Arapça  idi. XV. yüzyılın ilk  yarısından sonra Doğu Türkçesi (Çağatayca) daha da gelişmiş ve bu lehçe ile eserler yazılmaya başlanmıştır.

Sayfa 151
Sayfa 153
Sayfa 154
Sayfa 155
Sayfa 156
Sayfa 158
 ___________________________________________________________
Devletin  siyasi  ve  kültür  hayatına Hüseyin Baykara  ve  Ali  Şir  Nevâ damgalarını vurmuşlardır. Sultan  Hüseyin  Baykara (1469–1506) zamanında dil ve edebiyat alanında büyük gelişmeler olmuştur. Hüseyin Baykara aynı zamanda büyük bir Türk şairidir. Hüseynî mahlası ile Farsça ve Türkçe şiirler söylemiş ve yazmıştır. Türkçe divanı ölümünden sonra düzenlenmiştir.

Farsça da yazan Ali Şir Nevaî, asıl Türk şairi olarak ün yapmıştır. Ali Şir Nevâi (1441–1501) Heratta doğmuştur. Hüseyin Baykara’nın okul arkadaşı olup, ölene kadar yanında kalmıştır. Ali Şir Nevaî, Çağatay Türkçesinin en büyük şairi olarak kabul edilir. Türkçenin  Farsçadan  üstün  olduğunu  ispatlamak  içi Muhâkemet’ül-Lügateyn (İki Dilin Karşılaştırılması) adlı eserini yazmıştır. Bu eserde Ali Şir Nevaîi, Türkçe ve Farsçayı  çeşitli  yönleriyle  karşılaştırmıştır.  Bu  esrinden  başka Ali  Şir  Nevaî’nin divanları, manzum romanları, tarih, edebiyat, ahlak, siyaset ve  tasavvufa ait birçok eseri de vardır.

Ali Şir Nevaî’den önce Timur döneminin Doğu Türkçesi ile şiir yazan en ünlü şairi
Lütfî  idi. Onun ünlü eseri ise Gül  ve Nevruz  adlı mesnevisidir.  Bunların dışında
  
Kadızâde-i   Rumî,  Kaşhanlı  Cemşid,  Ebul  Gazi  Bahadır   Han  ve  Şekkakî  bu dönemin ünlü şair ve yazarlarıdır.

Maliye ve Ekonomi:  Timur Devleti’nde maliye ile ilgilenen divana Divan-ı Mal (maliye divanı) denirdi. Bu divanın başında divan beyi bulunurdu. Görevi vergi işlerine bakmak, üretimi artırıcı tedbirler almak, şehirlerin imarını sağlamak, para bastırmak, gelir gider hesaplarını tutmak ve bu konularla ilgili şikâyetleri çözümlemekti.

Timur  Devleti’nin  resmî  para  birimi  tümendi.  Ancak  bunun  dışında  dinar  ve dirhem  gibi para birimleri de kullanılmıştır. Devletin başlıca  gelir kaynakları öşür, haraç, cizye ile tüccar ve sanatkârlardan alınan tamga adındaki vergi idi.

Timur Devleti’nde şehirler kurulup imar edilirken tarım da ihmal  edilmemiştir. Timur, fethettiği yerlerin halkını başka yerlere göç ettirerek boş olan pek çok sahayı iskâna açmıştır. Timur, su kanalları yaptırmak suretiyle yeni tarım sahaları açtırmıştır. Timurlular tahılın yanı sıra pamuk, pirinç, elma, üzüm, erik, kavun, şeker kamışı ve portakal da yetiştirmişlerdir.Timur Devleti, Çin’den batıya doğru uzanan İpek Yolu’nun güzergâhında  bulunduğu  için  ticaret  de  gelişmişti. Kervanlardan  alınan  vergiler, ülkenin en önemli gelir kaynağını oluşturmaktaydı. Hazar Denizi kıyılarından Tebriz’e getirilen ipekler İranlı, Cenevizli ve  Venedikli  tüccarlar eliyle Suriye, Anadolu ve Karadeniz’e ulaştırılıyordu.  Hürmüz ve civarındaki adalar ise uluslararası ticaretin merkezi idi. Farklı dinlere mensup tüccarlar buraya gelerek mal alıp satıyorlardı. Küçük sanayi  olarak dericilik, dokumacılık, şeker üretimi ve taş işçiliği gelişmişti.  Firuze, elmas, demir ve kurşun işletilen madenler arasında idi.
Tepkiler:

0 yorum :

Yorum Gönder

Sponsorlu Bağlantılar
banner